Non-dualisme en toch ook maatschappelijke betrokkenheid. Je vindt het in Een spirituele samenleving: een gids om mens-, dier- en milieuvriendelijk samen te leven. Hoewel ze er natuurlijk wel kunnen zijn, ken ik geen boek dat zo’n sterke mate en in detail op een groot aantal maatschappelijke aangelegenheden ingaat – het onderwijs, de gezondheidszorg, de economie, de media, ecologie, religie, de wetenschap, de politiek en kunst – en toch ook non-dualistisch is.

Wat is non-dualisme vraag je je misschien af? Non-dualisme houdt in dat je erkent dat er ultiem gezien maar een – liefdevolle, vredige, gelukzalige – Realiteit is. De rest is een illusie of droom. Dit wil niet zeggen dat we onze ervaringen die dualistisch zijn – denk hierbij aan ervaringen waarbij er sprake is van bijvoorbeeld angst, verdriet, schuld of woede – dienen te ontkennen. Wat volgens deze levensvisie gepast is te ontkennen, is dat wat voor zogenaamd dualistische ervaring dan ook ultieme Waarheid is. Deze ultieme Waarheid is volgens deze levensvisie alleen datgene wat soms ook wel God of de Liefde wordt genoemd.

Non-dualistisch zijn bijvoorbeeld de Advaita (de afwezigheid van tweeheid) Vedanta – die gezien kan worden als stroming binnen het Hindoeïsme – en Een cursus in wonderen. Dit is een spiritueel/psychologisch handboek geschreven in christelijke terminologie door twee psychologen, Helen Shucman en William Thetford, die het in de jaren 60/70 van de 20e eeuw in de wereld brachten. Sommigen merken aan dat het boek qua inhoud meer boeddhistisch is dan christelijk. Thetford noemde het wel een christelijke vedanta! Ook het werk van bijvoorbeeld Barbara Brennan -voormalig NASA fysicus- die onder andere de Seeds of the Spirit reeks schreef kan worden aangemerkt als non-dualistisch.

Hoewel er veel verschillende behulpzame vormen van spiritualiteit zijn – en dit denk ik omdat de behoeftes van mensen hier en daar wat kunnen verschillen nodig is – heeft alleen non-dualistische spiritualiteit mij een gevoel evenals rationele klik gegeven dat het klopt. Hiermee wil ik andere paden zeker niet veroordelen. Wanneer er in een spiritueel boek echter wordt gezegd dat we (een beetje) angst en lijden nodig hebben om de Liefde te ervaren omdat dit alleen door contrast kan, dan zet ik dat idee vriendelijk van me af. Waarom zou je om dat wat heel is te ervaren – om er echt van te kunnen genieten – de ervaring moeten hebben van iets dat minder is dan heel? Als dat zo was dan zou dat wat heel is niet echt heel zijn. En in mijn ervaring – en de ervaring van vele mystici – bestaat er gelukkig wel degelijk heelheid. Hetzelfde geldt voor de ervaring daarvan, waarin het is of er zelfs totaal geen gevoel van tekortkoming/afgescheidenheid/narigheid bestaat wat volgens non-dualistische spiritualiteit Ultiem gezien juist is.

De soefimysticus Rumi zei ‘Alleen God is echt’. Oftewel, alleen dat wat voorbij alle dualiteit bestaat is ultiem gezien echt. Om de heelheid van Liefde te ervaren is het denk ik erg behulpzaam dat je het idee bijvoorbeeld angst nodig te hebben loslaat. Anders houd je eraan vast en blokkeer je (tijdelijk) de ervaring van heelheid. Op momenten dat ik graag wat meer heelheid zou ervaren, weet ik dat er ergens sprake is van een blokkade (gedachte/gevoel van angst, schuld, verdriet, schaamte, woede) voor de ultieme stralende Realiteit -oftewel Liefde- de die op mag lossen. Misschien denk je: ‘maar ik kan toch leren van angstige ervaringen?’ Dit klopt als je het mij vraagt, maar komt dit leren ten diepste niet altijd neer op het loslaten van de angst zodat de wijsheid die daaronder verscholen ligt zich aan ons kan openbaren? Als je het mij vraagt wel.

Zelf heb ik dus het meest met non-dualistische spiritualiteit. Dat wilt dus zeggen, een pad met als doel te ervaren dat er ultiem gezien maar 1 ultieme gelukzalige werkelijkheid is en dat de wereld – het hele universum – een droom is. Het is een besef dat in het heden wordt bereikt. Het is een kwestie van zelfonderzoek, erkenning van je ervaringen en bereidheid tot overgave van wat je ervaringen aan die vredige Bron die ieder ten diepste is.

Een Cursus in wonderen spreekt hier van vergeving. Het is overgave aan wat in de Cursus soms de Heilige Geest – de Leraar van God – wordt genoemd. Ook het werk van Ramana Maharshi is non-dualistisch te noemen. Ik heb er met plezier het een en ander van gelezen.

Wat je soms ziet bij mensen die stellen dat de hele wereld een illusie is, is dat er niet meer wordt omgekeken naar het lijden van mensen. ‘Want dat is immers een illusie’ wordt er dan gedacht. Maar betekent het accepteren van de wereld – het universum- als een illusie ook dat we ons afzijdig moeten houden van alle maatschappelijke betrokkenheid?

Een cursus in wonderen stelt dat onze enige taak is de verzoening voor onszelf te accepteren. Dat wil dus zeggen dat we bereidzijn om alles wat we ervaren te vergeven. Dat wilt niet zeggen dat we dingen die niet liefdevol zijn moeten goedkeuren. We erkennen echter dat achter elke wolk het licht schuilgaat en staan toe dat de wolk verdwijnt in dit licht. Het betreft hier het oplossen van gedachtes en gevoelens van schuld, angst, woede, verdriet, haat etc.

De Cursus stelt echter ook dat het in dit proces heel behulpzaam is om de leiding van de Heilig Geest te volgen. Er wordt in het handboek ook wel gesproken van Universele Inspiratie. Het is hier vanuit dat de Cursus ons adviseert te handelen. Dat handelen kan ook zeker betrekking hebben op datgene wat verder gaat dan onze directe persoonlijke levenssfeer.

Vergeving gaat over bereidheid om voorbij angst, schuld, verdriet en haat te kijken naar het Licht dat erachter schuilgaat. Het is het uitnodigen van dit Licht om in ons leven te stralen zodat angst, schuld, verdriet, woede en haat kunnen verdwijnen. Al deze niet liefdevolle energie mag transformeren. Het is een heel proces maar als we handelen zoals wordt ingegeven door het Licht/Liefde – vanuit de Universele Inspiratie – dan bespoedigt dat de transformatie.

Een Spirituele Samenleving: een gids om mens-, dier- en milieuvriendelijk samen te leven’ voelt voor mij als een boek dat geschreven is vanuit Universele Inspiratie. Deze Inspiratie gaat niet in tegen het verstand. Het verruimt en verheldert wel het verstand!

Niet onze persoonlijke van angst, verdriet, schuld en woede doordrongen plannen zullen ons helpen, stelt Een cursus in wonderen, maar plannen die geïnspireerd zijn door Liefde. En Liefde is niet tegengesteld aan de Rede.

Laten we ons leven geïnspireerd leven. Leven zoveel mogelijk vanuit het bewustzijn van gelukkige eenheid die nooit vergaat maar altijd straalt. Dagelijks kunnen we ons steeds meer bewust worden van Christus die in ons verblijft. Noem het de bewustwording van dat waar Christus, Krishna of Boeddha voor staat, of geef het een andere naam die prettig voelt. Dat maakt niet uit. Het is de bewustwording van het onsterfelijke – het oorspronkelijke- Zelf. Het zelf dat voorbij elk lichaam bestaat en voor altijd in Liefde is als Liefde. Het is heel vredig stil en onbewogen. Het is ook de meest sierlijke dans voorbij alle – zelfs de meest mooie- wereldse dansen. Al wat het doet is zich uitbreiden in haar eindeloosheid, ver voorbij alle vorm. In liefdevolle en kalme rust toch voor altijd, niks nodig hebbende dan zich zelf. Het Zelf dat een met Brahman – de Bron van het leven is!

Brahman betekent ultieme, onveranderlijke zuivere Werkelijkheid maar betekent ook grenzeloze groei. Grenzeloze gezonde groei kan alleen op dit niveau gevonden worden. Het enige wat overal en altijd in ieders voordeel zal zijn is de Liefde toestaan te groeien. Dan groeit alles in de illusie in de richting van de onsterfelijke Liefde. De nachtmerrie wordt een aangename droom om uiteindelijk uit te ontwaken.

Wanneer we Liefde steeds meer toestaan te groeien misschien groeit de economie dan, in de zin van dat het BNP toeneemt, maar misschien ook niet. Wanneer we ons leven richten op het laten groeien van de liefde is er sprake van balans. De Tao zoals de Bron van het leven in het Taoïsme wordt genoemd, wordt weerspiegeld. Er ontstaat een harmonieuze economie (yin en yang in evenwicht) wat in ieders voordeel is. Een steeds meer harmonieuze wijze van handelen die goed is voor de hele planeet en haar bewoners.

‘Zoek eerst het koninkrijk van de hemel en de rest zal u gegeven worden’ zegt Jezus in de Bijbel (Mattheüs 6:33). Wat wilt dit zeggen? Het wil zeggen dat we de onschuldige Liefde in ons hart vinden en haar toestaan. Het wil zeggen dat we vanuit deze Liefde handelen, ook als het betrokkenheid bij maatschappelijke kwesties inhoudt. En zo wordt de wereld hersteld. Het is door ons opnieuw bewust te worden van de Liefde in ons. En als we er niet vanuit handelen, dan zijn we ons er nog niet (helemaal 100%) volledig van bewust. Dit is niet erg, het is een proces waarin we geduldig en vriendelijk mogen zijn ook naar onszelf.

Ons weer bewust worden van Liefde is gelijk aan ons weer bewust worden van de Hemel. De mensheid ervaart wanneer Liefde weer meer wordt toegestaan de Hemel als nieuw! ‘Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde’ staat er in de Bijbel (Openbaringen 21.1). Wanneer het bewustzijn van de hemel opnieuw wordt herwonnen door de mensheid weerspiegelt dat zich op aarde. Het zal een nieuwe aarde zijn. Stralend in liefdevol geluk! Mens-, dier- en milieuvriendelijk. Vreugdevol dansend door Liefde geïnspireerd, totdat ze -deze nu gelukkige illusie- in Haar die vreugde en vrede is verdwijnt.

Het is de wereld helpen zich zoveel mogelijk door Liefde te laten inspireren waarom Een Spirituele Samenleving: een gids om mens-, dier- en milieuvriendelijk samen te leven geschreven is. Ik hoop met heel m’n hart dat het ook jou zal helpen en dat je – als je je daartoe geïnspireerd voelt – een poging waagt door het in huis te halen en te lezen!

Copyright © Marlon Wong-Sioe 2020

Als deze column je aanspreekt, dan zal mijn boek ‘Een Spirituele Samenleving’ je waarschijnlijk ook aanspreken! Alvast heel veel leesplezier!

Zelf meedenken over het onderwerp? Word dan lid van de groep: Samen een Spirituele Samenleving creëren

Like ook de pagina: Een Spirituele Samenleving: mens-, dier- en milieuvriendelijk samenleven

Marlon Wong-Sioe studeerde hbo Theologie en is schrijver van het boek: ‘Een Spirituele Samenleving: een gids om mens-, dier- en milieuvriendelijk samen te leven’.Share on